BARBARELLA - NEON CITY Neon City Review Fret Magazine|
januari 2009
Een strip, een film, een sekssymbool, een legendarisch frietkot in Amsterdam en waarschijnlijk ook nog wel een paar daarbuiten – maar een band die Barbarella heet, die hadden we nog niet. Maar nu dus dan toch!
En wat voor een.
Een viertal uit Nijmegen dat met een mix van garagerock, glamrock, hardrock, poppunk, grunge, rock-’n-roll en vooral stoner aardig van leer trekt. Waar je bij stoner zoals gebruikelijk vooral aan langzame en meeslepende loodzware riffs denkt, gebruikt Barbarella die riffs voortvarend en in een stevig opgevoerd tempo. De metalen hamer-logica van de stoner wordt hier ingezet voor een hoger doel dan alleen maar het martelen met verzengende, bloedhete gitaarafranselingen, namelijk het maken van een perfect liedje.
Wat dat betreft zit Barbarella meer in de richting van pop dan gebruikelijk en dat is dan ook gelijk hun grote kracht. Niet dat de nummers aan intensiteit inboeten, maar de combinatie van stonerrock met puntige, afgeronde songs werkt verfrissend en verslavend. Het gaspedaal wordt daarbij ook nog eens flink ingetrapt waardoor energieke rock-’n-roll het geheel wat extra vaart geeft.
Echte muziekliefhebbers zijn ze waarschijnlijk, die mannen van Barbarella, want ze kennen hun klassiekers en voegen aan de enorme lijst invloeden die in hun eigen muziek doorklinken ook nog eens psychedelica en punk toe. En daar destilleren ze dus hun eigen brouwsel uit dat ze ‘echte moderne tijd rock-’n-roll’ noemen. Daar is elk woord van waar.